Aaneenschakeling processen
Wanneer het gevolg van een proces de oorzaak wordt van een volgend proces krijgen we een aaneenschakeling van processen. Niet alleen de kettingreactie die ontstaat bij de splitsing van uranium-235 is zo’n aaneenschakeling, ook alle processen in de watercyclus zijn een aaneenschakeling van verdamping, wolkvorming, neerslag en afvloeien. Het eerste zaait vernieling en dood, het tweede maakt alle leven op aarde mee mogelijk.
Opeenvolging van processen is niet zomaar noodzakelijk. Per twee moet elk proces noodzakelijk zijn voor het volgende en ook de variatie van die processen moet die eigenschap hebben. Terwijl de implicatie transitief is, wordt de transitiviteit bij causaliteit betwist. In de klassieke logica hebben we als X impliceert Y en Y impliceert Z dan impliceert X ook Z. Dat is niet het geval bij oorzakelijkheid volgens de hedendaagse logici. Opeenvolgende processen met een onvolledig oorzakelijk verband noemen we simpelweg sequentieel.
Regen
regen :
{
wolkvorming [1.2] = opstijgende waterdamp [1] ► coalescentie [2],
vorming nimbostratus [2,3] = coalescentie [2] ► nimbostratus [3],
uitregenen nimbostratus [3,4] = nimbostratus [3] ► uitregenen [4].
}
Disclaimer
Deze voorbeelden van verhelderende gerichte analytische grafen dienen alleen om de mogelijkheden van het concept te illustreren.
Voor alles wat met de waterkringloop te maken heeft, heb ik ook de ‘Encyclopedia of the environment’, hoofdstuk ‘water’ geraadpleegd en ‘Climate and the Hydrological Cycle’, van M.F.P. Bierkens, Han (A.J.) Dolman en Peter A. Troch.
Maar bijna alle verwijzingen zijn naar de Wikipedia. Een team van vak docenten kan dit veel beter natruurlijk.